Innlit

Man hvað er gott þegar maður er búinn í prófi. Það er samt ótrúlegt hvað er hægt að mikla próflestrinum fyrir sér og síðan, þegar maður er að lesa uppgötvar maður hversu skemmtilegt efnið er sem maður var á of miklu spani til að geta notið þess að lesa.

Já, ég var að hugsa um að leyfa lesendum að skyggnast inn í skemmtilega lestrarefnið mitt. Hér er ljóð eftir kínverskan höfund sem heitir Po Chu-i og var uppi 772-846. Hann skrifaði oft um stemningar eða svona móment. Þetta ljóð er einmitt samið árið 831.

RISING LATE AND PLAYING WITH A-TS'UI, AGED TWO

All the morning I have lain snugly in bed;
Now at dusk I rise with many yawns.
My warm stove is quick to get ablaze;
At the cold mirror I am slow in doing my hair.
With melted snow I boil fragrant tea;
Seasoned with curds I cook a milk-pudding.
At my sloth and greed there is no one but me to laugh;
My cheerful vigour none but myself knows.
The taste of my wine is mild and works no poison;
The notes of my lute are soft and bring no sadness.
To the Three Joys in the book of Mencius
I have added the fourth of playing with my baby-boy.

Annars hef ég verið að lesa ljóð um ýmislegt, allt frá fóstureðingu í fjallgöngu. Mjög spennandi.

Jón kom heim í nótt. Jejj!! Ýkt gaman. Hann er orðinn eitthvað svo þrekinn og massaður. En, samt sami "gamli" Jón.

Jæja, segi þetta gott í bili :)