Smá ras
Þá erum við komin heim... reyndar er liðin heil vika síðan, en þar sem við erum búin að vera netlaus, þá hefur ekki verið hægt að blogga um það þar til núna.
Þegar við komum var alveg SKÍTA kuldi hér í húsinu. Litli maður þurfti að sofa í útigallanum sínum undir sæng og teppi og ég svaf í flísbuxum, tveimur bolum, peysu og flíspeysu og samt var ég að deyja úr kulda. Meira að segja Kiddi, sem er ofn í manns líki, svaf í buxum og síðerma bol. Tempur dýnurnar okkar voru alveg harðar af kulda og mýktust smá eftir að við höfðum legið á þeim hálfa nótt. Ss. mjög kalt.
Næstu daga varð svo Kiddi lasin, ég var slöpp, litli fékk smá niðurgang (fyrstu "veikindin" hans") og kötturinn ælandi út um allt. Já, þetta með köttinn var nú verst þar sem við erum með teppi á flestum gólfum. Fyrir ykkur sem ekki vitið hef ég aldrei haft neitt á móti köttum þar til að mér var gert að eiga einn. Ég vissi heldur ekki hvað það var að hata einhvern þangað til að ég eignaðist kött. (!$%&) Já, þá vitið þið það. Þetta er minn helsti veikleiki þessa dagana. Þetta byrjaði allt á því að ég eignaðist barn, ég segi ekki meir. Það versta er eiginlega að kötturinn elskar mig mest af öllum á þessu heimili og sækist því þar af leiðandi mjög mikið í að vera hjá mér. (!$%&) Já... þetta er náttúrlega bara sorglegt. En, þetta er minna pirrandi inn á milli.
Annars erum við öll orðin frísk núna, kötturinn líka (sem betur fer fyrir hann annars er aldrei að vita hvað ég hefði gert...). Mér finnst nefnilega mjög mikilvægt að hafa hreint í kringum mig og þess vegna finnst mér eiginlega alltaf skítugt þegar það er dýr á heimilinu, hvað þá ef það ælir út um allt (gólf, sófa, glugga, o.s.frv.) þegar barnið mitt á að geta leikið sér á gólfinu!!!!!!!!! Mér er alveg sama hvað fólk segir um að kettir séu hreinlegustu dýr í heimi, þau eru samt dýr og dýrum fylgir ýmislegt sem ég hef engan áhuga á. Enn og aftur segi ég ekki meir, hugsi hver það sem hann vill. Ég er mjög sérvitur þegar kemur að þessu og finnst ég bara mega það. Kiddi er nú búinn að lofa mér því að við munum aldrei þurfa að eiga kött aftur eftir að þennan. Það er mikil fórn fyrir hann þar sem hann er alinn upp með köttum á heimilinu, en... það er annað hvort ég eða köttur.
Nóg af neikvæðininni og kvörtuninni. Stundum þarf að rasa út.
Það er gott að vera komin heim að öðru leyti.
Þegar við komum var alveg SKÍTA kuldi hér í húsinu. Litli maður þurfti að sofa í útigallanum sínum undir sæng og teppi og ég svaf í flísbuxum, tveimur bolum, peysu og flíspeysu og samt var ég að deyja úr kulda. Meira að segja Kiddi, sem er ofn í manns líki, svaf í buxum og síðerma bol. Tempur dýnurnar okkar voru alveg harðar af kulda og mýktust smá eftir að við höfðum legið á þeim hálfa nótt. Ss. mjög kalt.
Næstu daga varð svo Kiddi lasin, ég var slöpp, litli fékk smá niðurgang (fyrstu "veikindin" hans") og kötturinn ælandi út um allt. Já, þetta með köttinn var nú verst þar sem við erum með teppi á flestum gólfum. Fyrir ykkur sem ekki vitið hef ég aldrei haft neitt á móti köttum þar til að mér var gert að eiga einn. Ég vissi heldur ekki hvað það var að hata einhvern þangað til að ég eignaðist kött. (!$%&) Já, þá vitið þið það. Þetta er minn helsti veikleiki þessa dagana. Þetta byrjaði allt á því að ég eignaðist barn, ég segi ekki meir. Það versta er eiginlega að kötturinn elskar mig mest af öllum á þessu heimili og sækist því þar af leiðandi mjög mikið í að vera hjá mér. (!$%&) Já... þetta er náttúrlega bara sorglegt. En, þetta er minna pirrandi inn á milli.
Annars erum við öll orðin frísk núna, kötturinn líka (sem betur fer fyrir hann annars er aldrei að vita hvað ég hefði gert...). Mér finnst nefnilega mjög mikilvægt að hafa hreint í kringum mig og þess vegna finnst mér eiginlega alltaf skítugt þegar það er dýr á heimilinu, hvað þá ef það ælir út um allt (gólf, sófa, glugga, o.s.frv.) þegar barnið mitt á að geta leikið sér á gólfinu!!!!!!!!! Mér er alveg sama hvað fólk segir um að kettir séu hreinlegustu dýr í heimi, þau eru samt dýr og dýrum fylgir ýmislegt sem ég hef engan áhuga á. Enn og aftur segi ég ekki meir, hugsi hver það sem hann vill. Ég er mjög sérvitur þegar kemur að þessu og finnst ég bara mega það. Kiddi er nú búinn að lofa mér því að við munum aldrei þurfa að eiga kött aftur eftir að þennan. Það er mikil fórn fyrir hann þar sem hann er alinn upp með köttum á heimilinu, en... það er annað hvort ég eða köttur.
Nóg af neikvæðininni og kvörtuninni. Stundum þarf að rasa út.
Það er gott að vera komin heim að öðru leyti.
posted by Ólöf Inger at 12:19 PM
3 Comments:
hehe, ég byrjaði á kettinum en barnið er ekki komið ennþá :)(p.s.ef kisi er erfiður í maga þá gæti þurft að kaupta vandaðra fóður eða svona kattarmalt til að t.d.hár fari betur í gegnum hann (í staðin fyrir uppúr honum !!))
Luv Heiðdís
Ég veit, Kiddi keypti eitthvað Whiskas fóður á síðustu stundu áður en hann fór heim til Íslands, annars fær kötturinn bara fóður sem er keypt hjá dýralækninum. Læknirinn sagði okkur að láta hann fasta í sólarhring og það dugði til að hann gat losað sig við hitt.
Karlmenn ... :þ
Kv.Heiðdís
Post a Comment
<< Home