Stundum er gott að blogga um það...

Ég var að koma heim eftir stuttan göngutúr. Það er nú ekki oft sem ég fer ein út að labba og get labbað á mínum hraða. Ég fór út í morgun og skilaði GJ í gestapössun. Þetta er annar dagurinn hans í gestapössun og hann því ekki alveg sáttur, því nú veit hann hvað er að gerast. Þetta er nú heldur ekkert auðvelt fyrir okkur foreldrana, þar sem við erum nú ekki mjög vön því að hann fari í pössun.

Konan sem hann er hjá er samt sú sem ég hef sett efst á "gæðalistanum" í huganum mínum yfir dagmömmunum sem vinna með mér. Hún er samt ekki sú sem er skráð sem gestadagmamman hans, en þar sem allar hinar eru með hendurnar fullar eins og er, þá fékk hann hana. Ætli Guð sé eitthvað með puttann í þessu? Ég kýs að líta svo á. Hún er nefnilega ekki bara frábær dagmamma sem elskar börn og kemur fram við þau af mikilli virðingu, heldur er hún kristin líka, og það er bara eitthvað við það sem maður getur ekki alveg útskýrt en sem ég met mikils.

Ástæðan fyrir þessu öllu saman er nú að ég er sjálf í veikindafríi af því að ég fór eitthvað í bakinu, eða rifbeinunum. Veit ekki alveg hvað gerðist, en það var bara eins og eitthvað brast og ég hef ekki getað unnið síðan. Ég hef farið til sjúkraþjálfara (á einmitt tíma í dag) og svo fer ég til læknis í dag. Frekar seint, ég veit, en það sögðu allir sem við töluðum við að ég þyrfti alls ekki að fara til læknis, bara til sjúkraþjálfara. Svo kemur náttúrlega í ljós, eins og alltaf, að það er náttúrlega nauðsynlegt að hafa þetta skráð niður hjá lækni til að allt sé í lagi á pappírum. Þurfti síðan að bíða í viku eftir tíma. Skrýtið að yfirmenn manns skuli ekki bara vilja segja manni hlutina eins og þeir eru. Það eina sem sagt er er að maður eigi ekki að halda á börnunum sem maður passar...! Svona er nú það. Þau eiga sem sagt að klifra upp og niður skiptiborðið, vagninn og helst stólana líka, þó þeir séu ekki allir þannig gerðir að það sé hægt. Svo á ég bara að setjast á gólfið og halda á þeim þar. Þar hafið þið það. Ég á sem sagt aldrei að lyfta börnunum. Þetta hljómar náttúrlega allt mjög skynsamlega, en ég veit ekki um neina dagmömmu sem lyftir ekki börnunum og heldur á þeim við hinar ýmsu aðstæður, eins og til dæmis þegar þau gráta eða bara til að knúsa þau. Bakið mitt fór ss. þegar ég var að knúsa barn. Já, það er nú ekki öll vitleysan eins.

Vona samt að þetta fari allt að lagast bráðum. Erum búin að búa til smá konfekt á þessu heimili. Svo eru það skreytingarnar sem bíða og loks piparkökubaksturinn :) Nú eru líka bara 3 vikur í að við komum heim. Jejj :) Margt að hlakka til.