Bildekk og piano.

Jæja, þá eru dekkin á bílnum okkar eitthvað að gefa sig, sem er nú merkilegt nokk þar sem þau eru alveg ný og hafa bara verið notuð í sumar. Alltaf gaman að því þegar maður uppgötvar að það sem maður á er algjört drasl.

Annars er það gott í fréttum að píanóið okkar mun bráðum verða sent út til okkar. Jejj!! Geðveikt gaman :) Við fengum þetta gamla fallega píanó í brúðkaupsgjöf, en höfum aldrei haft pláss fyrir það heima hjá okkur fyrr en nú. Það er ekkert smá langt síðan ég spilaði á píanó, sem er náttúrlega bara alveg hræðilegt.

VIð skruppum til Þýskalands sl. miðvikudag og keyptum heilan helling. Aðallega vínberjasafa og te samt :) Gaman.

Það er farið að kólna aðeins hérna. Haustlitirnir skarta sitt fallegasta og ég hef þurft að játa það að þetta er uppáhalds tíminn minn á árinu. Það eru tvær vikur í að Heiðrún komi og tveir mánuðir í að við skreppum heim til Íslands um jólin. Voðalega líður tíminn hratt. Litli maður stækkar með hverjum deginum og er orðinn 4,5 mánaða gamall. Honum finnst voða gaman að naga á sér tærnar, sem er náttúlega ferlega fyndið. Hárið hans er farið að þykkna og hann er bara orðinn ferlega stór.

Lífið er bara gott og ekkert sérstakt sem hægt er að kvarta yfir, nema lélegum dekkjum...

Forrest Gump á himnum

Þá er mamma farin aftur eftir ánægjulega viku, alla vega fyrir okkur. Ég held að litli maðurinn hafi haft afskaplega gaman af því að hafa ömmu sína hjá sér, alla vega naut hann athyglinnar alveg í botn. Nú langar hinni ömmunni líka að koma. Það væri nú ekki verra.

Það er frí í öllum skólum á sama tíma í næstu viku. Þetta er ekki eins og á Íslandi þar sem foreldrafélög þurfa að berjast fyrir því að skólar í sömu hverfum hafi frí á sama tíma. Alla vega, þá erum við að hugsa um að skreppa til Þýskalands og versla, það er víst allt svo ódýrt þar. Það er líka til ýmislegt þar sem ekki er til hér.

Ég er komin í mæðrahóp sem hittist aðra hverja viku. Þetta er gaman og gefur mér tækifæri á að kynnnast öðru fólki og læra dönskuna betur. Annars er lífið komið nokkurn veginn í fastar skorður. Ryþminn er nokkuð rólegur náttúrlega sem er bara eins og það er og ekki verra fyrir það.

Ákvað að stela brandara sem ég las á bloggsíðu Immu í Gospelkórnum. Mér fannst þessi mjög góður.

Forrest Gump á himnum!!

Forrest Gump dies and goes to Heaven. He is met at the Pearly Gates by St. Peter himself. The gates are closed, however, and Forrest approaches the gatekeeper.

St. Peter says "Well, Forrest, it's certainly good to see you. We have heard so many good things about you. I must inform you that the place is filling up fast, and we've been giving an entrance quiz for everyone. The tests are short, but you need to pass before you can get into Heaven.

Forrest responds "It sure is good to be here, St. Peter. I was looking forward to this. Nobody ever told me about any entrance exam. Sure hope the test ain't too hard; Life was a big enough test as it was.

St. Peter goes on, "I know, Forrest, but the test is only three questions:

-- What days of the week begin with the letter T?

- How many seconds are there in a year?

-- What is God's first name?"

Forrest goes away to think the questions over. He returns the next day and goes up to St. Peter to try to answer the exam questions.

St. Peter waves him up and says "Now that you have had a chance to think the questions over, tell me your answers."

Forrest says, "Well, the first one how many days of the week begin with the letter "T?"

"Shucks, that one's easy. That'd be Today and Tomorrow."

The Saint's eyes open wide and he exclaims "Forrest! That's not what I was thinking, but.....you do have a point though, and I guess I didn't specify, so I will give you credit for that answer."

"How about the next one?" "How many seconds in a year?"

"Now that one's harder" says Forrest, "but I thought and thought about that and I guess the only answer can be twelve."

Astounded, St. Peter says "Twelve! Twelve! Forrest, how in Heaven's name could you come up with twelve seconds in a year?"

Forrest says "Aw, come on, St. Peter, there's gotta be twelve: January second, February second, March second. . . "

"Hold it" interrupts St. Peter. "I see where you're going with it. I guess I see your point, though that wasn't quite what I had in mind, but I'll give you credit for that one too.

Let's go on with the next and final question. Can you tell me God's first name?"

Forrest replied, "Andy."

When St. Peter asked how in the world he came up with the name Andy,

Forrest replied, "You know, St. Peter, that song we sing in church:

"Andy walks with me, Andy talks with me."



The lesson: THERE IS ALWAYS ANOTHER POINT OF VIEW, and just because another person doesn't see things the same way or understand the same way that you do, does not mean that it's wrong.