Ákvað að nýta tímann snemma morguns áður en barnið vaknar til að blogga smá. Ástæðan fyrir því að ég er ekki líka sofandi er að það er einhver rafvirki búinn að hringja dyrabjöllunni tvisvar hjá mér í morgun. Í fyrra skiptið, þegar ég var loksins komin fram, var búið að hleypa honum inn, en ég náði honum í seinna skipið. Hann var pínu vandræðalegur þar sem ég kom fram á sloppnum, þannig að ég býst ekki við hringingu frá honum aftur. Annars eru vinnu menn úti um allt að berja allt sem hægt er að berja, að því er virðist. Alla vega dynur allt húsið og ekki nokkur svefnfriður. Sem betur fer sefur Gunnar í gegnum allan háfaðann.

Nú eru rétt tæpar þrjár vikur þangað til að við flytjum heim til mömmu og pabba þar sem við verðum í tvær vikur. Mikið lifandi skelfing líður tíminn hratt. Ég hefði nú haldið að tíminn myndi líða hægt þar sem ég er alltaf heima, en svo er ekki. Það eru bara fimm vikur þangað til að við flytjum út. Vá!! Það er ekkert smá stutt þangað til.

Þurrmjólk

Nú skil ég af hverju fólk kýs að gefa barninu sínu þurrmjólk í stað brjóstamjólk. Fordómar mínir í garð þessa fólks eru horfnir út í veður og vind.

Nýtt líf

Ég þakka allar hamingjuóskir. Alltaf gaman þegar fólk gefur sér tíma til að kvitta og láta vita af sér.

Það er full vinna að vera foreldrar en það gengur bara nokkuð vel þrátt fyrir þreytu inn á milli. Við (kannski aðallega ég, því ég hef eiginlega ekki getað hreyft mig í 9 mánuði) hlökkum mest til að geta farið út að ganga með vagninn. Stefnan er sett á morgundaginn, því þá er pilturinn, sem hefur fengið það merkilega nafn Gunnar Jakob Kristinsson, nákvæmlega tveggja vikna gamall. Fyrir ykkur sem hafið áhuga er hann kominn með heimasíðuna http://www.gunnarjakob.barnaland.is/. Þið þurfið að vísu leyniorð, en þið getið fengið það annað hvort m.þ.a. senda mér mail eða sms.

Ég á barn

Við eignuðumst son þann 1. júní. Hann var 53 cm og 4675 g. Fæðingin endaði í keisaraskurði. Veröldin er gjörbreytt, en við erum alsæl.