Góður vinnustaður.

Mikið lifandi skelfing vinn ég á góðum stað. Það er eins og við séum öll ein stór fjölskylda sem vinnum hér. Fólkið sem vinnur með mér vill allt fyrir mig gera og er alveg svakalega áhugasamt um velferð mína og hvernig bumbuþróunin gengur. Það kveikir á ilmkertum á hverjum degi inni á kennarastofu til að bæta lyktina sem er hér á kennaraganginum því það veit hvað mér finnst sterk og vond lykt hérna. Þegar ég kem í hádegismat fæ ég alltaf strax að borða og er spurð hvort barnið mitt sé nú orðið svangt, því það veit líka hvað ég get orðið banhungruð og ekki beðið lengi eftir að fá að borða þegar þar að kemur. Já, og ef ég þarf að hvíla mig þá er ekkert sjálfsagðara í heiminum þó við séum nú ekki margt starfsfólk.

Ég veit ekki hvað öðrum finnst, en ég tel mig vera afskaplega heppna hvað þetta varðar og er bara ferlega þakklát. Mig grunar samt að þetta hafi nú mikið að gera með það að ég vinn á kristum vinnustað. Ég man að ég þurfti einu sinni að hringja fyrir Kidda í hans þáverandi yfirmenn og tilkynna að hann væri veikur og kæmist því ekki í vinnuna. By the way, hann var með 40 stiga hita og nánast með óráði. Þessu var nú ekki tekið betur en svo að ég var skömmuð í símanum fyrir að hringja, og fussað yfir þessu, því ekki létu þeir sjálfir konurnar sínar hringja fyrir sig þegar þeir væru veikir. Ég reyndi að útskýra fyrir þeim að ég hefði nú aldrei þurft að hringja fyrir hann áður og reyndi eitthvað að afsakaða þetta. Ég var náttúrlega alveg miður mín bæði yfir því hvað Kiddi var veikur og fannst ég bara ferlega hjálparlaus, og svo líka vegna þess hvernig þeir komu fram við mig og var bara mjög hissa yfir því hversu harður heimur maðurinn minn lifði í. Til að gera langa sögu stutta endaði endaði þetta nú ekki betur en svo en að Kiddi sagði upp og var ég bara hæstánægð fyrir hans hönd.

Anyway, maður hefur margt að vera þakklátur fyrir.

Þreyta og flopp

Var að lesa bloggið hennar Jóhönnu og verð að viðurkenna ein helstu mistök síðustu viku: ég gleymdi bóndadeginum. Ég sem ætlaði SVO að muna eftir því. Það er búið að vera eitthvað svo svakalega mikið að gerast undanfarna viku, enda var mér skipað að vera heima í dag vegna ofþreytu. Það getur verið ágætt þegar manni er "skipað" svona fyrir stundum, annars myndi ég halda áfram þangað til ég dytti niður, sem er ekkert endilega mjög gott.

Annars vorum við á mjög góðri samkomu í gær í kristniboðssalnum, fyrir utan það þegar ég söng ásamt Kidda og Jón Magnús spilaði undir, ha, ha. Haldiði að ég hafi ekki klúðrað laginu :) Mjög gaman. Anyway, það reddaðist. Það er gott að maður tekur ekki sjálfan sig of alvarlega. Hefði þetta gerst fyrir nokkrum árum síðan hefði ég verið alveg að deyja.

Jæja, alltaf gaman að halda sér á mottunni. Mæli með mottunni gott fólk, viskuorð dagsins.

Hope is the thing with feathers

Hope is the thing with feathers
That perches in the soul,
And sings the tune without the words,
And never stops at all,

And sweetest in the gale is heard;
And sore must be the storm
That could abash the little bird
That kept so many warm.

I've heard it in the chillest land,
And on the strangest sea;
Yet, never, in extremity,
It asked a crumb of me.

(Emily Dickinson)

Milljónir sem hverfa á nokkrum mínútum

Við hjónakornin fórum ásamt vinum og vandamönnum á hina árlegu brennu í Mosfellsbæ s.l. laugardagskvöld. Við vorum nýkomin þangað þegar hin magnaða flugeldasýning Björgunarsveitarmanna hófst með þvílíkum látum. Það voru allir sammála um það sem þar voru að þetta var mjög glæsileg sýning og vel heppnuð. Það er hins vegar mín einlæga skoðun að svona sýningar ættu að vera á gamlárskvöldi líka, því þá væri fólk ekki í hættu vegna brjálæði nágrannanna og eigin flugelda og tertna. Maður myndi ekki þurfa að vera alveg að kafna úr reyk sem kemur hvort eð er í veg fyrir að maður sjái flugeldanna sem eru í stuttri fjarlægð frá manni. Þetta myndi líka vera mun glæsilegri fyrir vikið. Hvað finnst ykkur?

Annars vorum við með opið hús í nýju íbúðinni þar sem við vorum nýbúin að koma okkur fyrir. Ferlega munar miklu að hafa 10 fermetra í viðbót. Annars eru allir velkomnir til okkar, svo lengi sem við erum heima og það er fyrir kl. 22 á kvöldin. Kiddi er farinn að þjálfa fólk kl. 6 og 7 á morgnanna, þannig að við þurfum víst að fara snemma að sofa.

Annars eru byrjaðar samkomur kl 17 á sunnudögum í Kristniboðssalnum. Þarna er hópur fólks, aðallega fólk sem hefur komist til trúar í gegnum Alfa námskeiðin þar sem pabbi (og örugglega fleiri) hefur verið að kenna. Þau vissu ekki hvað þau ættu af sér að gera þegar pabbi hætti í KFUM, þannig að þau þrýstu á hann að fá að lesa í Biblíunni og fræðast meira í heimahúsum undir hans handleiðslu. Þessi hópur hefur síðan bætt við sig fólk sem ekkert samfélag hefur og þau hafa nú ákveðið að hittast bæði sem smáhópar og síðan allir á sunnudögum á samkomum. Sumir vilja meina að pabbi sé að kljúfa KFUM/K, ég veit ekki hvort ég myndi taka svo djúpt til í árinni... alla vega er það nú ekki viljandi frá hans hendi. Hann átti alla vega ekki frumkvæðið í neinu af þessu. Kannski er þetta samt gott ef það er eins og e.k. "wake up call" fyrir félögin ágætu, þar sem þeirra stefna er farinn að verða allt önnur en "í gamla daga". Það er nú það: sitt sýnist hverjum.

Gleðilegt ár :)

Já, gleðilegt ár gott fólk og takk fyrir það gamla. Vona að þið hafið haft það gott yfir hátíðirnar.

Við komum frá Danmerku s.l. föstudag og fórum beint í nýju íbúðina okkar í Norðlingaholtinu. Það er nú frekar slæm lykt þar líka, en við notum ilmkerti og Rainbow ryksugu tengdó með potpourri í til að bæta þetta. Verðum líklega næstu viku að koma okkur fyrir.

Barnið byrjaði að sparka við mjög svo falskan en sætan söng danskra barna þann 21. des, en þau voru með helgileik í kirkjunni á skólanum þar sem Pétur, tengdapabbi vinnur. Þetta voru e.k. skólaslit. Þetta var mjög skrýtin tilfinning. Kiddi hefur ekki getað fundið neitt nema einu sinni þegar það sparkaði (eða boxaði) hann í kinnina. Annars sparkar það á hverjum degi og fastar eftir sem á líður. Þetta verður orðið frekar fast undir lokin miðað við framför og aukinn styrk s.l. 2 vikur.

Við vorum ásamt fullt af útlendingum og bróður Kidda, unnustu og barni heima hjá gamla settinu hér í gærkvöldi. Útlendingunum fannst þetta mjög magnað og höfðu aldrei séð annað eins. Kanarnir sögðu þetta betra en Disneyland... þar hafið þið það!

Jæja gott fólk, hafið það gott á nýja árinu.