Vinna, verkfall og mæður

Fyrsta vikan sem dagmamma passandi börn er liðin og ég lifði hana af. Fyrir utan GJ var ég bara með einn annan strák, og hann var í mesta lagi í 6 tíma, þannig að þetta byrjar rólega, sem er bara hið besta mál. Á morgun hefst síðan verkfallið okkar, þannig að allt sem ég hef verið að vinna að í þessari viku er basically ónýtt, sem er ekki eins skemmtilegt. En... þetta kemur fljótt aftur.

Mæðrahópurinn hittist í dag eftir langt hlé þar sem allar eru farnar að vinna. Við breyttum til í þetta sinn og höfðum makana okkar með, sem var gaman, því þá gátu þeir fengið að sjá konurnar sem við höfum verið að umgangast sl. vetur. Þetta er allt mjög fínt fólk. Það er gaman að segja frá því að ég komst að því fyrst í dag að við erum allar á svipuðum aldri, nema ein sem er 10 árum eldri, en ég vissi það alveg því hún hafði sagt mér það. Er það merki um minnimáttarkennd þegar maður heldur alltaf að allir aðrir séu eldri en maður sjálfur eða er ég bara svona mikið barn í mér? Kiddi sagði mér að honum fyndist ég líta yngri út en hinar konurnar af því að ég er fallegri en þær... oh :) Frekar sætt af honum!

Annars er ekki langt þangað til að Gunnar Jakob fer að labba. Hann labbaði í dag á meðan ég leiddi hann með einni hendi. Það verður samt að fylgja með að hann var mjög ákveðinn í að vilja vera hjá mér. Þetta var þess vegna dálítið ómeðvitað hjá honum ennþá.

Sumarið er alveg komið með sól og hita sem er dásamlegt alveg hreint. Í dag voru 21 gráða og ég var að kafna þegar ég kom heim eftir að hafa labbað heim þessa hálftíma löngu leið heim frá þeim sem héldu boðið. Þetta var samt frábært veður að ganga í. Ég var bara of mikið klædd þar sem ég hafði ekki skipulagt að labba heim.

Rapport á vikunni

Fyrsta vinnuvikan er búin og ég er alveg útkeyrð þó ég hafi nú ekki þurft að gera mikið. Það er margt sem þarf að lærast og margt að hugsa um. Á þriðjudag og miðvikudag heimsótti ég og lærði af sitt hvorri dagmömmunni og voru þær eins og dagur og nótt. Ein var mjög róleg og ömmuleg og var ekkert að stressa sig við að fara út með börnin í göngutúr nema þegar hún og börnin nenntu. Þau fóru oftast bara út í garð á meðan hin fór með börnin í göngutúr á hverjum einasta degi, nema hugsanlega þegar það er helli demba. Öll börnin voru hávær og hún líka, þannig að ég var með dúndrandi hausverk þegar ég fór þaðan. Hún var samt mjög hress og skemmtileg kona og mjög góð með börn. Í gær hitti ég síðan móður fyrsta barnsins sem ég fæ, en þau eru með mér í mæðrahóp. Barnið verður nú oftast bara í hálfan dag, þannig að þetta verður nú bara róleg byrjun, alla vega þangað til ég fæ hin tvö systkinin. Þau byrja nú ekki fyrr en 5. maí, þannig að ég fæ smá tíma til að aðlagast sem er nú bara í alla staði frábært.

Ég fann það samt á þessum fundi og bara í vikunni allri að það er dáltill munur á hugsunarhætti Dana og Íslendinga. Eða... alla vega milli mín og þeirra. Mér finnst oft eins og annað fólk taki sjálft sig svo alvarlega og átta mig ekki alltaf á því hvernig það hugsar, en... enn eitt sem maður þarf að aðlagast. Ég er alla vega fegin því að það hafi verið frí í dag. Það er bænadagur svokallaður sem er frídagur hér í Danmerku. Það var sól og blíða, þannig að við vorum dáltið mikið úti í dag. Gaman að sjá hvað Gunnar Jakob hefur gaman af því að vera úti.

Kiddi er alltaf að vinna í húsvagninum okkar og miðar honum vel, þannig að hver veit. Kannski fáum við að eyað svolitlum tíma í honum í sumar. Hann mun sennilega standa niður við strönd á kampingsvæði síðla sumars og yfir veturinn, þannig að þetta verður eins konar sumarbústaður fyrir okkur. Við fengum okkur kaffi í honum í dag, en hann stendur þar sem Kjartan býr þar sem það er ólöglegt fyrir okkur að hafa hann hjá okkur. Hann er hvort eð er of stór, þannig að hann kemst ekki fyrir, en þetta verður allt í lagi svona.

Var að uppfæra síðuna hans Gunnars Jakobs og setja inn nokkrar myndir fyrir ykkur sem fylgist með því. Þangað til næst.

Fyrsti vinnudagur

Þá er fyrsti vinnudagurinn búinn og var hann nú ekki mjög erfiður. Ég var á skrifstofunni og baust við að þurfa að dúsa þar allan daginn, en það eina sem ég þurfti að gera var að sitja á kynningarfundi fyrir mig og eina aðra verðandi dagmömmu. Við vorum báðar með börnin okkar, en vegna skorts á dagmömmum fengu þeir ekki að fara í gestapössun. Það var svo sem ekki þörf á því miðað við að ég var búin kl. 11.

Annars er Guð góður aftur, en ég fékk einmitt þann vinnutíma sem hentar mér best. Ég hélt að ég myndi þurfa að vinna frá 7-16:45 a.þ.a það vinna flestar dagmömmur í mínu hverfi á þeim tíma, en ég fæ að vinna frá 6:30-16:15 og 15:30 á föstudögum a.þ.a það hentar best foreldrum tveggja systkyna sem ég mun passa. Þetta þýðir að dagurinn er ekki búinn þegar ég er loksins búin að vinna. Mér finnst nú ekkert mál að byrja svona snemma þar sem GJ vaknar alltaf kl. 6 hvort eð er. Á þennan hátt nýtist ss. tíminn best. Okkur var að vísu hótað að vinnutíminn myndi breytast milli vikna, en ég vona ekki... það getur samt gerst þegar ég fer að fá gestabörn.

Ég fæ fullt af dóti (leikföng, risa vagn, stóla o.fl.)sent til mín á morgun þannig að þá fer allt að líta aðeins dagmömmulegra út.

Við eigum annars húsvagn sem er bara frekar geggjað. Hann er að vísu slasaður, en það var líka þannig sem við fengum hann á hlægilegu verði. Kiddi er þegar kominn langt með að vinna í honum, þannig að hann verður sennilega tilbúinn í sumar. Man, við ætlum sko að ferðast mikið á honum. Þetta er sko alveg geggjaður vagn. Tengdó ætla samt að eiga helminginn, en tengdapabba hefur dreymt um að eignast húsvagn í langan tíma. Á þann hátt fær hann sitt privacy þau skipti sem þau eru í heimsókn hér. Það getur verið þreytandi að þurfa alltaf að búa inn á öðrum. Ég og hann eigum margt sameiginlegt hvað þá skoðun varðar. Enda á ég ferlega erfitt með að búa með öðrum, sem er skrýtið miðað við að ég var í heimavistarskóla í 6 ár. Kannski er það einmitt þess vegna. Komin með nóg for life... Sjáum til. Er að reyna að vinna í þessu. Þetta er samt einn af mínum stærstu veikleikum í lífinu, sem er ekki skemmtilegt þar sem við erum einmitt í þeim aðstæðum að þurfa að gera þetta oftar en ef við byggjum á Íslandi. Hm!

Af hjólhýsum og börnum

Yfirleitt finnst mér ég ekki hafa neitt að segja á þessari bloggsíðu og velti því oft fyrir mér til hvers maður er eiginlega að hafa fyrir því að tuða um eigin líf og tilveru. Hverjum er nú ekki sama. Þetta virðist eitthvað svo innihaldslaust og tilgangslaust. Aðrir skrifa um svo merkilega hluti sem þau eru að hugsa um og tjá skoðanir sínar varðandi það sem er í fréttunum og hafa voðalega djúpar hugsanir um hitt og þetta.

Það gerast bara afskaplega venjulegir og óspennandi hlutir í lífi mínu. Það er nú samt ekki alveg satt, en mér líður þannig samt mjög oft hér í þessari þöglu tilveru þar sem maður hittir næstum engan.

Við erum sennilega að fara að fjárfesta í hjólhýsi seinna í dag, sem er náttúrlega frekar spennandi og kannski frekar klikkað líka. Þetta er sem sagt Adria vagn frá 2003. Frekar flottur og hefði verið frekar dýr, en við fáum hann frekar ódýran vegna þess að hann lenti í slysi og það þarf að laga hann. Annars skoðuðum við fyrst önnur hjólhýsi á svipuðu verði og við fengum þennan á, en þau voru öll frá árunum 75-89 og misspennandi verð ég nú bara að segja. Ástæðan fyrir þessum kaupum okkar eru tvennar: Þá getum við ferðast á skemmtilegan hátt :) (með dáltið mikinn lúxús) og í öðru lagi, þá eigum við ennþá gestaherbergi fyrir fólkið sem kemur til okkar. Sem sagt mjög sniðugt.

Við erum ss. flutt út úr okkar svefnherbergi í gestaherbergið. Hitt verður notað fyrir dagmömmu starfið. Það er hentugara upp á að aðeins hluti af húsinu verði undirlagt og hægt að hafa helminginn af húsinu prívat.

Kiddi stendur í ströngu við að búa til sandkassa, setja upp girðingu og taka til í verkfærageymslunni, svo allt verði tilbúið þegar ég byrja að vinna í næstu viku. Var að komast að því að ég byrja bara með eitt barn fyrst, en þetta barn er sonur einnar í mæðrahópnum mínum þannig að ég þekki hann aðeins sem er náttúrlega kostur, þó hann sé ekkert auðvelt barn. Ég hef komist að því í gegn um annað fólk að ég á algjört draumabarn. Ég vissi það náttúrlega alveg, en alltaf gaman að heyra aðra segja það :)

Jæja, læt þetta duga í bili. Þarf að fara að gera eitthvað annað skiptir hugsanlega máli.