Jólakortaundirbúningur

Jæja, þá eru jólakortin pöntuð og þá er bara að bíða eftir að þau verði tilbúin. Flestar jólagjafir eru annað hvort í vinnslu eða í höfn, þannig að þá fer maður að geta slakað aðeins betur á. Þarf samt að útrétta ýmislegt fleira áður en heim er haldið. Er búin að taka fram jóladótið og búin að komast að því að það er alveg sorglegt úrval og lítið sem við eigum. Þetta á sér náttúrlega þá skýringu að við bjuggum í minnstu íbúð í heimi fyrsta árið okkar sem ektapar og síðan höfum við verið í útlöndum. Nú, svo verðum við jú ekki heima í ár heldur, þannig að það tekur því varla að fara að kaupa einhverjar skreytingar þetta ár. Sjáum til með það næsta. Kannski bjóðum við fólkinu bara út til okkar næsta ár:)

Anyway, ákvað að láta ykkur sjá þessa sætu mynd. Erum komin með nýja myndavél þar sem sú litla var ekki alveg að gera sig og ekki vill maður nú missa af barninu áður en það stækkar. Þessi mynd var samt tekin áður en við eignuðumst fína flassið, en ... samt sæt.

Annars er það í fréttum að maðurinn er orðinn formlegur gleraugnaglámur síðan í gær. Þetta (... ) blogg vill samt ekki hlaða upp myndina af honum, þannig að þið verðið bara að sjá hann seinna. Hann er annars alveg ferlega heitur með þessi gleraugu :)

Jolastemning og læti

Mikið skelfilega er gaman núna þegar allt er að fyllast af jólastemningu. Ég er náttúrlega löngu komin í jólastemningu, eins og mér er vant, enda mikið jólabarn, hvað svo sem það er. Hef alla vega svakalega gama af jólunum og öllu stússinu sem þeim fylgir. Erum að sjálfsögðu byrjuð að kaupa jólagjafir, og jólakjóllinn kominn í höfn í dag.

Já, fórum niður á strikið hér í Vejle eftir að hafa loksins fundið okkur stæði. Gatan var náttúrlega pökkuð af fólki og það var verið að brenna möndlur á fleiri en einum stað, svo við urðum að sjálfsögðu að kaupa okkur nokkrar. Það er alveg rosalega kalt í dag, enda sit ég hérna í peysu og ullarpeysu með ullarteppi vafið utan um mig. Litli snáðinn var náttúrlega pakkaður inn í 66 gráður norður flísgalla og ullarhúfu utan um öll fötin sem hann var í. Síðan eigum við flottan kerrupoka sem hann lá í í vagninum. Hann var án efa best klædda barnið á allri götunni, enda hef ég komist að því að Daninn kann ekki almennilega að klæða hvorki sig né börnin sín nægilega vel, enda voru öll börnin í mæðrahópnum mínum lasin með kvef og hita nema minn litli maður síðasta skiptið sem við hittumst. Enda er ég með paranoiu á háu stigi hvað varðar kulda og vindi. Betra að vera of vel klæddur en of lítið klæddur, það er mitt mottó hvað varðar barnið mitt.

Annars var Sonja amma að fara heim aftur til Íslands eftir vikudvöl hér. Hún var nú ekki hér allan tímann, því hún hentist hingað og þangað um landið til að hitta fjölskyldu sína. Hún er nú ótrúlega afreksmikil kona, það verð ég nú bara að segja. Á þessari einni viku sem hún var hér náði hún að kaupa jólagjafir handa börnum allra systkina sinna, en hún á 4 sem öll eiga 3-4 börn. Svo skrifaði hún jólakort til allra sem hún yfirleitt sendir jólkort til hér. Eins og það væri ekki nóg, þá náði hún að kaupa nokkrar jólagjafir handa liðinu heima á Íslandi líka og afmælisgjöf handa mér. Jáhér. Samt náði hún að eyða heilmiklum tíma með vinum og vandamönnum og okkur líka. Hún gaf mér meðhöndlun næstum á hverjum degi (hún er s.s. sjúkraþjálfari) og hjálpaði mér að þrífa og ganga frá. Ég verð næstum því uppgefin bara á að telja þetta allt saman upp. Þetta er alveg með eindæmum!

Talandi um afmælið mitt þá komum við Gönsilöns (Göns fyrir Gunnar :) ) heim til Íslands daginn eftir afmælið mitt, eða þann 11. des. Ég breytti miðanum okkar, en Kiddi kemur þá viku seinna. Hann er náttúrlega í skóla og þarf að vera aðeins lengur. Ég er að sjálfsögðu að vonast til að hitta sem flesta og eru allir velkomnir að koma í heimsókn eða hitta mig einhversstaðar.

Ja...

Þá er Heiðrún systir komin og farin og mikið te og latte runnið niður, þó ekki til sjávar heldur ofan í okkur :) Við fórum til Árósa og versluðum og kíktum á kaffihús. Rosa gaman. Það er samt af sem áður var, þegar maður gat bara slakað á og verið eins lengi og maður vill og bara haft allt eftir eigin hentisemi. Litli maðurinn hefur náttúrega takmarkað úthald og er erfiður á kvöldin, þannig að þá vill maður ekki vera á ferðinni og lenda í tómu veseni. Eins og hann er glaður og brosmildur þegar hann er vakandi, þá á hann erfitt með að sofna, sérstaklega á kvöldin, svo það er ekki svo auðvelt að fara í heimsóknir og því um líkt þá.

Annars var ég að fá nýtt rúm. Ég er orðin svo léleg í skrokknum eftir þetta allt saman að ég þarf tempur rúm, sem er nú ekki alveg það ódýrasta á markaðinum. Við fengum samt rúmið sjálft og náttborð í stíl í kaupæti, en það eru dýnurnar sem eru dýrar. Talandi um skrokkinn mans, ég veit ekki hversu viðeigandi það er að tala um þetta svo sem, en eins og ég hlakka nú til að hitta fjölskylduna þegar ég kem heim, þá hlakka ég nú ekki til að afi og amma og gömlu frænkurnar segi mér að ég sé nú ennþá frekar feit og hvort mér gangi nú ekki nógu vel að ná þessu af mér. Þetta gamla fólk hefur því miður alltaf þörf fyrir að tala um holdarfar manns eins leiðinlegt og óviðeigandi sem mér finnst og hefur alltaf fundist það. Þið eruð nú örugglega orðin forvitin um það hversu feit ég er :) er það ekki? Það eina sem ég ætla að segja er að ég bætti á mig, eða... þyngdist um 37 kg. Það er nú smá þyngd og ekki neitt voðalega þægilegt eins og þið getið rétt ímyndað ykkur. Stór hluti af þessu fór á 2 mánuðum, aðallega sökum vatnslosunar, en... maður verður nú ekki tágrannur um leið aftur. Afi og amma voru nú hissa að ég skyldi ekki vera búin að ná þessu af mér 2 mnð eftir fæðingu, svona er nú það. Ég er nú ekki eins og Viktoría Beckham og fleiri frægar konur sem gera ekki annað eftir fæðingu en að vera í ræktinni.

Voðalega er þetta niðurdrepandi umræða. Jæja, skrifa meira seinna þegar ég er búin að jafna mig á þessu og bara nenni því :)